Gevaren: 18 dec 2011. Vreemde Vogels

Does - Oude Rijn - Joppe - Veenmeer - Does

Route: Doeshaven-Does-Oude Rijn-Joppe-Zijp-Vennemeer-Doeshaven
Lengte tocht: 18,5 km
Datum: 18 december 2011
Wind: Noord-West 3-5
Neeslag: Hagelbui
Temperatuur: 1 – 4 graden
Bewolking: half tot zwaar bewolkt Dreigende luchten
Vreemde Vogels

Het thema van de kanotocht van vandaag is Vreemde Vogels. Vandaag was het weer om binnen te blijven, de open haard nog eens wat extra op te poken en lekker een kop warme chocolademelk voor mezelf te maken. Maar nee, Peter moest vandaag weer zo nodig op pad met de kano. Vreemde Vogel! Het begon allemaal rustig. Een zuchtje wind duwde mij de haven uit, de Does op. In de beschutting van huizen leek het windstil.

Meerkoeten op de de Does

Op de linkerkant een grote groep meerkoeten. Wantrouwend keken ze op en vlogen, toen ik dichterbij kwam, op. Dat er in die kleine koppies niet zo veel hersenen zitten bleek maar weer eens, toen ze 50 meter voor mij in het water landden. Ik voer stug door. Naderde de meerkoeten steeds dichter en dichter….. Onrust bij de achterste. Plotseling vloog hij (of zij) op. Een grote schrikreactie bij de anderen. Met een flinke aanloop schoten ze het water uit, de lucht in. Om even verderop, in de richting waar ik heen ging te landen in het water. Je zou denken dat  ze van één zo’n misrekening zouden leren, maar nee.

meerkoeten op de vlucht

Uiteindelijk konden ze niet verder door een brug die daar al decennia in de weg ligt en schoten in paniek alle kanten op: links, rechts, boven, onder. Vreemde Vogels!

Even later draaide ik rechts de Oude Rijn op. Een minder leuk stuk. Saai en altijd langer dan je denkt. In de zomer, als er veel boten varen, is het één grote klotsbak. Door de rechte oevers reflecteren de golven tegen de kant en rollen weer terug. Reageren met nieuwe golven. Kortom een zooitje. Interferentie noemen ze dat geloof ik. Maar terug naar vandaag: In de verte zie ik een kano. En een houten peddel.

Jaap op weg naar de Braassem

Jaap! Jaap is op weg naar de Braassem, maar gezien de windvoorspelling weet hij nog niet of het een goed idee is. Als er veel wind staat kan het er flink spoken. En als je dan pech hebt wordt het nog veel later dan de naam van zijn boort suggereert! (Toen ik weer thuis kwam zag ik een sms op mijn telefoon. Jaap: “de Braassem is als een spiegeltje”. Ik vraag mij af heeft hij in een ander land dan ik gevaren? Het Joppe was veel, maar zeker geen spiegeltje!) Vreemde Vogel! Zie overigens de link aan de rechterkant voor Jaap zijn weblog. Ik vervolg mijn weg. Aan het einde van de Oude Rijn kom  ik een aantal jonge dames in een skiff tegen. Van hen durfde ik geen foto te maken, om niet het beeld op te roepen van een oude vieze man, die stiekem foto’s maakt. De stuurman (die eigenlijk een vrouw is) brult steeds ritmisch iets onverstaanbaars. Op de kant fiets een jongen mee die door een toeter ook af en toe iets roept. Ook niet te verstaan. Les denk ik.  O ja, de meisjes zaten ook op hun wankele skiff gekleed in slechts een kanoshirt met kanobroek. War gebeurt er als hij omslaat? Water is 5 graden. Brrrrrrr. Vreemde Vogels!

Zwaan op de Oude Rijn

Even later kom ik nog een zwaan tegen. Aan zijn opgezette veren te zien vond hij mij een hele bedreiging. Of gebruikte hij zijn vleugels als zeil? De boze blik van een zwaan geeft mij de kriebels. Na een incidentje met zo’n KLM reclamesymbool op de Erft in Duitsland, ben ik een stuk voorzichtiger te worden. Ik was net in mijn bootje gestapt op de Erft of er springt een zwaan op het achterdek. Het was kennelijk liefde op het eerste gezicht! Hij beet mij in mijn nek en met de vleugels begon hij flinke klappen uit te delen. Uiteindelijk kon ik hem met een aantal niet zo goed gerichte klappen met mijn peddel van mijn boot slaan. Vreemde Vogels!

Het Joppe

Na verloop van tijd komt het Joppe in het vizier. Inmiddels is de wind flink toegenomen op nadering van een bui. Als ik het Joppe op vaar staan daar inmiddels zulke golven dat het water in mijn gezicht spat. Ik steek het Joppe recht over en krijg ijskoude handen. Achter mij wordt het steeds donkerder. Het lijkt er op dat de bui meer richting Leiden overtrekt. Ik hou het droog. Na even wat spelevaren in de golfjes vaar ik het Zijp op. Alsof ik in een andere wereld kom. De wind lijkt weg, het water is als een spiegel. Ik snap er niets van. Je vaart toch op een dijk. Hoog boven de polders. Schuin achter mij wordt de lucht steeds donkerder. De lucht ziet eruit alsof het al eind 2012 is en de wereld op het punt staat te vergaan.

Vluchtende ganzen op het Veenmeer

Na de volgende bocht wachten mij de volgende Vreemde Vogels: ganzen. Ik wil ze graag even op de foto zetten. Ik vaar er voorzichtig naar toe. Ik nader de kritische afstand. Dan een hoop gespetter en onder luid gegak kiezen ze het hazepad (kunnen ganzen het hazepad kiezen, zo niet, hoe heet het dan bij een gans?). Tweehonderd meter verder: nog meer vogels: zwarte zwanen. Of eigenlijk donkerbruine zwanen. Ze zwemmen wat heen en weer.
Als ik zwaan was zou ik lekker beschut op de kant gaan zitten. Maar ja ik ben geen zwaan he. Even later een fuut. Ik krijg nu een beetje haast, want de donkere lucht komt nu wel erg dicht bij. De fuut duikt onder water als hij vindt dat ik te dicht in de buurt kom.

Deze fuut was alleen, kon zeker geen visje vinden om een vrouwtje te versieren!

Dit vind ik op de site van “dier-en-natuur.info.nu”: De fuut is een vreemde vogel. De vogel heeft bijna geen staart. Bovendien vliegt de fuut bijna nooit behalve als hij in nood is of moet ruien. De fuut sluit bovendien op een heel bijzondere manier een verbintenis met zijn of haar partner. Als de vrouwtjesfuut van het mannetje een visje krijgt en dat aanneemt, zijn ze “getrouwd’. Dat zeggen ze treffend: een Vreemde Vogel!

Dreigende lucht boven Hoogmade

Even later trekt de lucht helemaal dicht. Het lijkt wel nacht te worden. De eerste druppels vallen. Ineens krijg ik haast. Had ik niet eerder kunnen bedenken dat dat het verstandiger was wat haast te maken?    Tot overmaat van ramp gaat het ook nog onweren. Ik zet er de vaart in. Helaas gaat de boot niet harder dan hard. Ik houd mij voor dat dat komt door de rompsnelheid van de boot en niet door gebrek aan spieren of uithoudingsvermogen. Het gaat hagelen. Ik krijg het warm, terwijl mijn handen dood zijn van de kou. Een bliksemschicht en 3 seconden later de donder. Oh die is nog lekker een kilometer weg denk ik nog…. Doorvaren. Ik sla rechtsaf de Does op en zie in de verte een brug. Schuilen! Varen, varen, varen.

Schuilen onder de brug tegen hagel, onweer en wind....

Even later lig ik onder de brug uit te hijgen. Ik maak maar even een foto van mezelf. Wat een Vreemde Vogel denk ik als ik thuis de foto zie! De bui is nu al bijna over en laat een witte laag hagel achter. Het eerste witte laagje van het jaar. Na vijf minuten vervolg ik mijn weg. Het dondert nog wat in in de verte. Ik ben bijna thuis. Na 10 minuten varen stuur ik de Doeshaven in. Aangekomen bij het clubhuis, zie ik dat er een dikke laag hagel op de steiger ligt. Mijn handen zijn koud en stijf, in mijn voeten geen gevoel meer. Hoe kom ik mijn boot uit zonder te gaan zwemmen. De steiger biedt geen houvast.

Kajak bij KanoRijnland in de hagel

Hij is spekglad. Op hoop van zegen dan maar. Ik zet mij af met een hand op de steiger en een hand achterop de kuip. Ik glij weg. Oei. Ik doe nog een poging en belandt op mijn buik op de veilige wal! Heerlijk gevaren!!!

PS: Meer weten over de Fuut? Klik hier