Route: Doeshaven-Does-Oude Rijn-Nieuwe Rijn-Herengracht-Oude Rijn-Doeshaven
Lengte tocht: 9,5 km
Datum: 30 december 2011
Wind: Zuid-West 4
Neeslag: aan het einde regen
Temperatuur: 10 graden
Bewolking: half tot zwaar bewolkt
Het is al dagen slecht weer. Vooral veel wind. Heel veel wind. Ik ben deze week vrij, dus er moet gevaren worden! Lig ik ’s ochtends in mijn bed, hoor ik de wind aan de dakpannen rammelen. Het eerste wat ik doe als ik opsta is naar buiten kijken: hoe hard bewegen de takken? De conclusie: “te hard”. Het verhaal dat Gerrit Hiemstra op TV steeds herhaalt is ook al niet optimistisch: de ene na de andere depressie raast voorbij (“vanwege een hogedrukgebied in het zuiden” zegt hij en “door de straalstroom boven onze hoofden”). Mijn geestestoestand begint ook langzaam maar zeker de staat van het Nederlandse weer te krijgen. Maar vandaag was het eindelijk zover: varen tussen 2 depressies door! Volgens het orakel buienradar had ik 2 uur de tijd. Ik sprong snel op de fiets en 10 minuten later was ik bij het clubhuis. De schapenboer waarmee we een stukje land delen vraagt verbaast of ik ga varen. Hij heeft mijn fiets vaker zien staan zegt hij. Het is toch veel te koud? Ik leg uit dat ik het nog niet echt koud gehad heb tijdens het varen. Bewegen en een beetje neopreen doen wonderen. Maar genoeg gepraat, nu snel omkleden, een bootje pakken en op pad!
Omdat ik graag voor donker weer bij de club wil zijn (nee, ik ben niet bang in het donker), maak ik een kort tochtje: via de Oude Rijn Leiden in en dan via de Oude Rijn ook weer terug. Op de Does lijkt het of er geen wind staat.
Stierenbrug Leiderdorp
Als ik de Oude Rijn op vaar merk ik hoe hard het toch nog waait. Ik vaar onder de Leiderdorpse brug door, die door iedereen om raadselachtige redenen Stierenbrug genoemd wordt (zie de foto hiernaast). Na het Waardeiland (een woonwijk bewoond door mensen die, financieel gezien, een betere carrièrekeuze gemaakt hebben dan ik)vaar ik via en langs het Utrechts Jaagpad de stad in. Volgens mij heet het water waar ik dan op vaar nog steeds Oude Rijn. Deze loopt namelijk dwars door de stad naar Katwijk. Geinig dat de straat waar ik vervolgens langs vaar Nieuwe Rijn heet. Ik snap de naam niet helemaal. Dit is een deel met prachtige grachtenpanden.
Nieuwe Rijn, Leiden
Helaas heb ik weer de hoofdprijs in de staatsloterij niet gewonnen. Even later wordt het water geblokkeerd door….IJS. Het is 10 graden boven nul en er wordt geschaatst in de gracht! Ik vraag mij af of dit het resultaat is van de strijd die gevoerd wordt door de gemeente Leiden tegen de opwarming van de aarde: een ijsbaan in de gracht leggen! Gewoon actief de lucht koelen door middel van een ijsbaan. Geniaal! Helaas voor mij, kan ik niet verder varen. Ik keer om en vaar nog even voor de lol onder de lange donkere tunnel onder ’t Gangetje door en roep natuurlijk even keihard “BOE!”, want er is toch niemand. Wanneer word ik nou eindelijk eens volwassen?
brug 't Gangetje, Leiden
Ik vaar dezelfde weg weer terug en vaar even later de Herengracht op. Met nadruk op Heren. Hier staan grote grachtenpanden, die contrasteren met half vergane en half gezonken bootjes. Leiden is een stad van tegenstellingen. Bij een latere gelegenheid zal ik meer vertellen over de tegenstellingen die Leiden kent (ervan uitgaande dat ik nog veel vaker door de stad zal varen en niet op de terugweg omsla, bevangen raak door de kou en verdrink). Na de Herengracht kom ik uit bij de Haven en vaar langs de Zijlpoort. Er staan verschillende kanonnen gericht op de toegang via het water. Gastvrije stad!
Zijlpoort, Leiden (het kanon staat links)
Hier vlakbij nog een paar jaar gewoond, dus bekend terrein. Inmiddels is het aan het schemeren. En ik wilde nog wel voor donker terug zijn! Snel wat foto’s gemaakt en vervolgens in straf tempo met de wind in de rug en regen op het hoofd richting Leiderdorp. Een klein half uur later leg ik in de diepe schemering aan bij de vereniging.
Voor nog wat meer foto’s van dit tochtje: zie de knop foto’s in het menu.
